Functies

marmer uitrusting marmer wapens marmer kampement

Legionair

mooi

De Romeins legionair (ook wel gregarius miles (gewone soldaat) of legionarius miles) in de door Augustus hervormde legioenen was een plebejer met Romeins burgerrecht die zich – meestal vrijwillig – opgaf om zijn betaalde dienstplicht te vervullen. Filosofen, grammaticaleraars, redenaars, priesters en artsen waren echter vrijgesteld van deze dienstplicht.

Met behulp van oefenwapens moesten de rekruten trainen op de volgende onderdelen: zwemmen, exercitie met speciale aandacht voor het herkennen van bevelen en signalen, het zwaardvechten – waarbij opgemerkt moet worden dat de rekruten eerder gericht steken dan houwen -, het gooien van werpspiesen, het gebruik van steenslingers, paardrijden, het dragen van een zware last (dmv. dagmarsen met een bepakking van ca. 25 kilogram). Ongeveer één derde van de rekruten moest worden onderricht in boogschieten.
De oefenwapens die bij de training werden gebruikt, houten zwaarden en gevlochten schilden van wilgentenen, waren zwaarder dan de echte wapens, zodat de veldtocht gemakkelijk leek in vergelijking met de training.

——————————————————————————————-

Imaginifer

02-imaginifer-i-sec-d-c

Een imaginifer was aanwezig in elk Romeins legioen. Het was een standaarddrager, een signifer, die de beeltenis van de keizer met zich meedroeg. Zij waren erg belangrijk voor een legioen omdat zij de identiteit van dit legioen vormden

——————————————————————————————-

Signifer

Legio II Augusta279

Signifer was een bepaalde erefunctie binnen het Romeinse leger. De signifer had de eer de vaandels te dragen in de Romeinse legioenen. Het woord Signifer is afgeleid van het signum (letterlijk: teken), een houten lans met daarop de veldtekens. Door de geschiedenis van het Romeins leger heen speelden die vaandels een belangrijke rol. Ze hadden eveneens een religieuze betekenis: in de lente bijvoorbeeld werden ze met verschillende oliën gezalfd en versierd, net zoals men met godenbeelden deed. Tijdens een veldslag gaven ze de visuele bevelen door aan de soldaten, omdat de bevelen die geschreeuwd werden niet altijd konden worden gehoord in het krijgstumult.

——————————————————————————————-

Vexillarius

Legio II Augusta - exercitie010

De vexillarius was één van de signiferi in een Romeins legioen. Zijn taak was het dragen van het vexillum, een standaard met daarop de weergave van de naam en van het embleem van het legioen. Deze standaard werd door zowel de infanterie als de cavalerie gebruikt.

——————————————————————————————-

Aquilifer

Legio II Augusta280

De Aquilifer, (lett. adelaarsdrager) is de belangrijkste standaarddrager in het Romeinse leger. De aquilifer draagt de standaard met de adelaar als teken van een legioen. Hij draagt de standaard (aquila, de adelaar), die de ziel van een Romeins legioen vertegenwoordigt. Elk legioen heeft slechts één aquila, daarom is het, als deze standaard verloren gaat, niet alleen een grote schande voor het desbetreffende legioen, maar betekent zelfs het einde ervan. Dit is (onder andere) met het zeventiende, achttiende en negentiende leger gebeurd na de nederlaag in het Teutoburger Wald. Hierna werd meteen een expeditie uitgezet om de verloren aquilae terug te krijgen.

Toen de milites van Legio X Gemina bij de landing van Gaius Iulius Caesar in Britannia uit angst voor het grote aantal vijanden niet het strand op durfden, sprong de aquilifer in het water en riep de milites toe dat hun standaard verloren zou gaan als ze hem niet volgden. Gevolg was dat de milites met nieuwe moed het strand op stormden en het gebied veroverden.De functie van aquilifer is niet alleen een erefunctie. Behalve drager van de standaard, beheert de aquilifer samen met de andere standaarddragers het soldij van de legionairs en dient hij als vertrouwensman.

——————————————————————————————-

Optio

527082_4402635474579_800497837_n

Optio is afgeleid van het Latijnse optare (“kiezen”) en duidt iemand aan die gekozen is voor een bepaalde opdracht. Het is een rang die in moderne legers te vergelijken is met die van sergeant. Een optio kon een brede reeks functies hebben binnen een Romeins legioen, die met een toevoeging werden aangeduid. Niet elke functie die hieronder wordt genoemd, zal te allen tijde bezet zijn geweest, maar de volgende zijn bekend:

  • Optio ad carcerem. Cipier.
  • Optio ad spem ordinis. Letterlijk “Met hoop op een rang” (als centurio).
  • Optio centuriae. “Gekozene van de centuria”; Sergeant-majoor, assistent van de centurio. Droeg een houten staf als teken van zijn waardigheid.
  • Optio custodiarum. Wachtcommandant.
  • Optio equitum. Onderofficier bij de ruiterij.
  • Optio fabricae. Onderofficier van de genie.
  • Optio navaliorum. Bootspecialist.
  • Optio praetorii. Stafmedewerker.
  • Optio speculatorum. Onderofficier bij de speculatores, bereden verkenners.
  • Optio statorum. Militaire Politie.
  • Optio tribuni. Assistent van de Tribuun.
  • Optio valetudinarii. Hospik.

——————————————————————————————-

Centurio

9536636519_dbd743fe38_h[1]

Een centuriocenturion of honderdman was in het legioen de hoogste officiersrang die door mannen van gewone komaf bereikt kon worden.

In de 1e eeuw v.Chr. bestond een cohort uit 6 centuria van 80 soldaten, elk onder leiding van een centurio met een titel die de oude manipelordening weerspiegelt: de pilus prior, de pilus posterior, de princeps prior, de princeps posterior, de hastatus prior en de hastatus posterior. Tijdens het principaat waren het hoofdzakelijk legioensoldaten die dertien tot twintig jaar dienst gedaan hadden, maar ook praetorianen, equestri (ridders) of mensen van de municipale overheid konden zich kandidaat stellen.

De centurio stond in voor de opleiding, de dagelijkse karweitjes en de discipline van zijn manschappen. De hoogste rang was die van pilus prior, voor degenen die konden rekenen en schrijven én uitzonderlijke virtus (moed) hebben getoond in de strijd. Deze functie werd slechts voor één jaar vervuld, waarna opname volgde in de ordo equester. Zo’n equester kon dan met pensioen gaan of als primipilaris (ex-primuspilus) bevorderd worden tot praefectus castrorum (kampprefect) of tribunus (soort van rechter) in dePraetoriaanse wacht of in de stadscohorten van Rome. Door hun goede loon en de betrekkelijk hoge status die ze genoten waren ze vaak loyaal aan de princeps.

De centurio kon worden herkend aan drie kenmerken: zijn wijnstok (vitis), zijn eretekens op de borst (phalerae) en de dwars geplaatste kam (cresta) met pluimversiering op zijn helm (galea).

——————————————————————————————-

bron: http://nl.wikipedia.org/wiki/Portaal:Romeinse_Rijk